Termokings.ru

Домашний Мастер
0 просмотров
Рейтинг статьи
1 звезда2 звезды3 звезды4 звезды5 звезд
Загрузка...

Магнитный занавес: обработанная плазмой вода уничтожит коронавирус

Facebook

«Նորամուծության և ձեռներեցության ազգային կենտրոն» ՊՈԱԿ

Магнитный занавес: обработанная плазмой вода уничтожит коронавирус

«Նորամուծության և ձեռներեցության ազգային կենտրոն» ՊՈԱԿ

Նորամուծության և ձեռներեցության ազգային կենտրոն ՊՈԱԿ Վանաձորի մասնաճյուղ

Ճակատագրի դառն անակնկալները կոփել են նրան
Լավրենտ Շումանյան

Արցախյան պատերազմի ժամանակ նրա տանկն առաջինն էր մտնում հակառակորդի դաշտը, առաջինն էր այնտեղ, որտեղից վերադառնալու շանսը շատ քիչ էր:

Նրան միշտ առաջ էին քաշում, քանի որ գիտեին, որ Լավրենտն իր գործը պատշաճ կերպով կանի ու կվերադառնա: Այս մասին կարող ես լսել նրան ճանաչող ցանկացած նախկին ազատամարտիկից:

Շատերը գիտեն Լավրենտ Շումանյանի քաջագործությունների մասին, որոնց հետեւանքով նա պատերազմի ժամանակ բազմաթիվ մարմնական վնասվածքներ է ստացել: Այնքան, որ բոլորը չի հիշում ու շատերը թեթեւակի է համարում, քանի որ հիվանդանոցում շատ քիչ է մնացել եւ ամեն անգամ ապաքինվելուց հետո իսկույն վերադարձել է մարտադաշտ:

«Ականի վրա իմ տանկով պայթել եմ 29 անգամ»,- պատմում է Լավրենտը ու հիշում մարտերից մեկը, երբ նա գլխի վնասվածք է ստանում, ու «միանգամից 3 ականի պայթյունից առաջացած ալիքը նրան հանում է տանկից ու շպրտում գետնին»: Սակայն, դա նրա վերջին մարտը չի լինում, քանի որ էությամբ համարձակ ու քաջարի Լավրենտը հանգիստ տեղը չէր կարողանում նստել, եթե զինակիցները վտանգի մեջ էին: Հենց այդ ներքին ամրությունն ու ինքնավստահությունն էին նրան մղում տարբեր սխրագործությունների, այդ հատկությունների շնորհիվ է նա մինչ օրս հաղթահարում ճակատագրի ամենատարբեր հարվածները:

Խորհրդային բանակում որպես նավաստի ծառայած Լավրենտը երբեւէ չէր կարող պատկերացնել, որ մի քանի ժամում տանկիստ կդառնա, այն էլ` շատ լավ տանկիստ: Գաղափարի հեղինակը բոլորիս հայտնի Ավոն է (Մոնթե Մելքոնյանը), որի մոտ Լավրենտը որոշ դժվարություններով հայտնվեց: «1992 թվականի սկզբներին, երբ խորհրդային բանակում 9 ամիս ծառայելուց հետո տեղափոխվեցի հայրենիք, պատերազմական գործողություններն արդեն սկսված էին»,- պատմում է Մարտունու շրջանի Եմիշճան գյուղում ծնված ու մեծացած Լավրենտը:
Տեղեկանալով նրա անցած ուղուն` հասկանում ես, որ բոլոր դժվարությունները եւ կյանքի հարվածներն իրենց հետքն են թողել հաղթանդամ այս տղամարդու արտաքինի վրա:

Երբ խորհրդային բանակից վերադարձավ հարազատ տուն, հաջորդ օրն իսկույն գնաց շրջկենտրոն` Մարտունի, եւ հայտնեց հայրենիքը պաշտպանող տղաներին միանալու իր պատրաստակամությունը: Սկզբում նորեկին փորձեցին չընդունել, սակայն Ավոյի հետ առնչվելուց հետո իրավիճակը լիովին փոխվեց: Մասնագիտությամբ տրակտորիստ Լավրենտի կարիքը զգացվեց հենց առաջին օրը, երբ անսարք տրակտորը պետք էր կարգի հրավիրել եւ թնդանոթները տանել դիրքեր: Այդպես սկսեց իր մարտական ուղին, որից հետո մարտերին մասնակցում էր տարբեր զինատեսակներով` մինչեւ «տանկիստի կարգավիճակ ստանալը»:

«Օրերից մի օր Ավոն մեր հրամանատարին նամակ է ուղարկում եւ պահանջում, որ ինձ նրա մոտ ուղարկեն: Գնում եմ, ու Ավոն ինձ հայտնում է, որ պետք է տանկիստ դառնամ: Ուրախանում եմ, քանի որ երազանքս էր տանկիստ դառնալը: Խնդրում եմ, որ ինձ մեկ շաբաթ ժամանակ տա այդ ամենի համար, սակայն նա ի պատասխան ասում է` դու այսօր, 3 ժամից հետո պետք է տանկիստ դառնաս: Այդպես էլ սկսվում է գործընթացը, ինձ ծանոթացնում են այդ զինատեսակի հետ` ամենայն մանրամասնությամբ, եւ մեկնում ենք դիրքեր»,- հիշում է Լավրենտն ու շարունակում իր մարտական ուղու պատմությունը, որն իրեն հասցրել է մինչեւ Օմար:

Читать еще:  Как выбрать станок фуговальный: советы и отзывы

Հենց այստեղ էլ նա վերջին անգամ վիրավորվել է: Իր ասելով` դա ամենասարսափելին էր: Շարասյունը նեղ ճանապարհով դեպի Օմար սարն էր բարձրանում, երբ ճանապարհին ականի վրա հերթական անգամ պայթեց Լավրենտի տանկն ու անձնակազմի անդամներին շպրտեց տանկից դուրս: Անձնակազմի մյուս անդամները գնացին մոտակա դաշտային հոսպիտալ, իսկ Լավրենտը սպասում էր օգնության եկող տղաներին, որպեսզի տանկը կարգի հրավիրելուց հետո շարունակեր ճանապարհը: Տանկից մի քանի մետր հեռավորության վրա նա սպասում էր, երբ մոտակայքում զգաց հերթական պայթյունը, որը նրան նետեց թփերի մեջ: «Ադրբեջանցիները ֆագոտով խփեցին տանկիս, որի տեղում ոչինչ համարյա չմնաց,- պատմում է Լավրենտն ու հիշում, թե ինչպես էր ականջներից արյուն գալիս ու լեզուն կապվել էր:- Փորձեցի կապվել տղաների հետ, սակայն չէի կարողանում բառերն արտաբերել: Բարեբախտաբար, տղաները նկատել էին արդեն եւ հայտնեցին, որ շուտով կգան»:

Լավրենտի ապագա կինը` Զարինեն, գիտեր, որ նա բազմիցս վիրավորվել է պատերազմում: Այդ տարիներին նա Ստեփանակերտի ծերանոցում էր աշխատում, որտեղ էլ Լավրենտը ծանոթացավ նրա հետ եւ սիրահարվեց: Զարինեն միշտ տխուր էր: Դա էլ հենց հետաքրքրեց Լավրենտին: Պարզվեց, որ Զարինեն որբ է: Այստեղ էլ կարծես թե ճակատագիրը Լավրենտին էր մատուցում իր երբեմնի ցանկության իրականացումը: «Մինչեւ ամուսնանալը, երբ մայրս անընդհատ հարցնում էր, թե ինչ աղջկա հետ եմ ամուսնանալու` գեղեցի՞կ, հարո՞ւստ եւ այլն, իմ պատասխանը միշտ նույնն էր, որ որբ աղջկա հետ եմ ամուսնանալու, որպեսզի այս կյանքում մեկին էլ լավություն անեմ: Այդպես էլ եղավ. մեկ տարի երկու ամիս Զարինեն ինձ «տանջեց», մի րոպե անգամ չէր կանգնում հետս զրուցելու, բայց հետո, երբ այդ հնարավորությունն ինձ ընձեռվեց, շատ կարճ ժամանակում որոշեցի ամուսնանալ»,- ասում է ինքնավստահ, կատակասեր Լավրենտը եւ նայում համեստ հայացքով ու ժպտերես կնոջը:

Չորս տարեկան էր Զարինեն, երբ քույրը, մայրն ու հայրը մահացան, եւ նա մնաց միայնակ: Ով պատահի` պահում էր նրան, մինչեւ չհայտնվեց իր կյանքի ասպետը: 1994 թվականի ապրիլի վերջին նրանք ամուսնացան: Սկզբում ապրում էին ամուսնու հարազատ գյուղում: Լավրենտը հրադադարից հետո նույնպես ծառայում էր պաշտպանության բանակի շարքերում: 2002-ին ՊԲ-ն նրանց բնակարան է հատկացնում Ստեփանակերտում, որը, սակայն, 1.5 տարի անց ստիպված վաճառում են ու Զարինեին տանում Երեւան վիրահատության: Զարինեն արդեն 6 վիրահատություն է անցել, այժմ էլ սրտի հետ կապված խնդիրներ ունի, սակայն, ինչպես ինքն է ասում, երկար դառնություններից հետո Աստված նրանց Արսենին է պարգեւել, որը տան ուրախությունն է:

Читать еще:  Изготовление простого компрессора для дымогенератора

7-ամյա Արսենը նրանց երրորդ երեխան է, որի աշխարհ գալն ինչ-որ չափով մեղմացրել է նրանց երկրորդ երեխայի կորստի վիշտը:

Լավրենտը տեղափոխվել է Շուշի եւ ամեն ինչ սկսել զրոյից:

Հիշում է բոլոր մարտական ընկերներին, մանավանդ` զոհվածներին, որոնց մասին կարող է ժամերով պատմել: Բայց ամենից շատ սիրտը ցավում է Ապերիկի (Արարատ Շամամյանի) համար, որն ընդամենը 17 տարեկան էր, երբ զոհվեց:

«Իմ տանկի տակ 13 անգամ ական էր պայթել։ Ամեն անգամ հրաշքով ողջ էի մնում, ուշքս տեղն էր լինում, իջնում վերանորոգում էի տանկը ու շարունակում կռվել,- պատմում է նա։ -Մի անգամ (Քարվաճառի մատույցներում) մի ազերի էր փախչում տանկիս առջեւից։ Անձրեւոտ, ցեխոտ օր էր։ Մի պահ թվաց, թե ազերին մնաց թրթուրների տակ, երբ հետ նայեցի, տեսա, որ ողջ է։ Տանկը կանգնեցրի, ազերուն նստեցրի տանկի վրա ու շարունակեցի ճանապարհը։ Երբ հասանք Արազին, ես նրան վայր իջեցրի. «Գնա՛, ախպե՛ր, քո մահը դեռ չի եկել»։ Ազերին անցավ Արազն ու միացավ իր փախած հայրենակիցներին։
…Մի քանի տարի անց, երբ արդեն խաղաղություն էր հաստատվել,- շարունակում է իր պատմությունը Լավրենտին,- ես ինչ-որ գործով գնացել էի Մեղրու մաքսակետ։ Զարմացա, երբ մեկը փաթաթվեց ինձ։ «Ո՞նց ես, կարդաշ»։ Տեսնելով իմ զարմացած հայացքը՝ հարցրեց. «Դու ինձ չե՞ս հիշում։ Կարդաշ, դու ինձ փրկեցիր, հիշո՞ւմ ես Քարվաճառի մարտը, երբ ինձ տանկի վրա հասցրիր Արաքս»։ Նա փաթաթվել էր ինձ ու անընդհատ կրկնում էր. «Կարդաշ, ինձ փրկեցիր, հիմա առեւտրով եմ զբաղվում, ասա, լավությանդ տակից ինչպե՞ս դուրս գամ»։

Феномен «теплого» звучания

заинтересовал меня примерно десять лет назад. У меня тогда была возможность измерить параметры нескольких ламповых усилителей. Среди них не было самодельных конструкций, только заводские. Например усилитель приемника «Фестиваль», усилители «Электроника» и что-то венгерское, а также «Тесла» на 100 Вт и для разнообразия трансляционный усилитель УПВ-5 мощностью 5 кВт. Ничего необычного в я обнаружил, только у всех была одна особенность — в нелинейных искажениях при любых выходных уровнях преобладала вторая гармоника. Кстати, это был один из поводов, приведших меня к схеме эксайтера (запись).

Четыре года назад для какой-то трансляции мне понадобилась гальваническая развязка между компьтером и аппаратурой заказчика; не было рукой согласующего трансформатора, обычное дело. Я собрал развязку на одном транзисторе BC547 и оптроне TP621, все заработало. Подходят музыканты от заказчика, типа откуда такой хороший звук, крутая звуковуха? Я чего-то приплел, а позже нашел эту плату и измерил, что-же у меня получилось. А получилась передаточная характеристика с нелинейными искажениями только на второй гармонике от 0,2 до 1% в диапазоне до 30 кГц.

Читать еще:  Медные браслеты: источник физического здоровья и не только

И вот я собрал в одном устройстве векторный индикатор, оптическую развязку (которая уже не совсем развязка), добавил декора и получил квазиламповое звучание.

  • ламповый звук
  • Leave a comment
  • Share
  • Flag
  • Link

От опытов к практике

В процитированных выше исследованиях использовали воду, слитую из установки сразу после того, как та работала полчаса. И воды той были десятки миллилитров – то есть про тысячи литров говорить не приходится. Равно как не приходится говорить о том, сколько та вода сохраняла свои свойства. В работе 2018 года Su и соавторов – приводятся данные о повышенной концентрации активных форм кислорода сразу после получения.

Антисептик, который можно использовать лишь сразу после получения – это не очень хороший антисептик. Антисептик, который быстро портится – тоже. Отдельные работы показали, что “плазменную воду” можно использовать для обработки тофу и куриных грудок, но там вода снова была прямо из установки. Собственно, в “Известиях” про это говорится:

— Методика получения такой воды с дезинфекционными свойствами в принципе перспективна, — считает завлабораторией биотехнологии и вирусологии Новосибирского государственного университета, член-корреспондент РАН Сергей Нетесов. — Но она требует ряда доработок и должна обязательно сопровождаться простой методикой количественного определения содержания в ней активных ионов и молекул. Также необходимо проверить действие такой воды именно на вирусах, которые имеют липидную оболочку. К ним относится и коронавирус.

Вот только способен ли этот комментарий снять эффект от броского заголовка и бодрого начала? По хорошему, весь текст надо бы написать так:

“Группа предпринимателей заявила о том, что научилась превращать воду в антисептик путём обработки плазмой. Этот метод изучался на протяжении уже многих лет, но пока не принёс значимых результатов. Обработанная плазмой вода действительно убивает бактерии – но лишь непосредственно после получения, в свежем виде. Справится ли она с коронавирусами, можно ли её хранить – неизвестно. Однако предприниматели, статья которых в Википедии была удалена за спам, говорят о том, что готовы запатентовать своё детище и начать продавать его в качестве антисептика”.

Впрочем, хайпануть на теме коронавирусной инфекции тогда бы не вышло.

И немного грязного белья из базы судебных решений. Я, кстати, всячески рекомендую проводить такой поиск по всем персоналиям, с которыми вы имеете дело.

Как минимум полный тёзка инноватора берёт деньги в долг и не возвращает их.

Ссылка на основную публикацию
ВсеИнструменты
Adblock
detector
×
×